Nieuwsbrief

Hoe zijn zo die onlinelessen tijdens CORONA


Beste ouders en lezers,

 

Normale lessen, onlinelessen en dan toch weer “normale” les (wat is vandaag de dag nog normaal) en in afwachting of we weer terug moeten naar onlinelessen. Wat een gedoe zeg. Niet alleen het afwachten en niet weten wat er gaat gebeuren, maar ook elke keer weer alles moeten omgooien. Zowel voor kind, ouder en juf is dit een moeilijke tijd.

 

De cultuurdagen zijn niet meer zoals we ze gewend zijn. Ook de leuke dagen voor de vakantie waar we gezamenlijk met de kinderen, leuke kaarten voor de Opa’s en Oma’s maken. Desalniettemin proberen we toch het beste ervan te maken.

 

Maar hoe loopt dan toch zo’n onlineles en wat doen ze daar.

 

Laat ons eens een blik achter de schermen werpen en stiekem toch even over de schouders van de juffen meekijken. Want ik wil wel weten waarom de gezichtjes van de kinderen elke keer weer glunderen als de onlineles klaar is.


De onlinelessen van groep 1&2 (Juf Alie)

De lessen waren elke keer weer spannend. Wie is er? Werkt het internet? Kan ik iedereen zien en horen? De groep was in tweeën gedeeld, omdat er zoveel kinderen in de groep zitten.

 

Tijdens de eerste les werd er nog niet zoveel gepraat, maar na twee keer was iedereen zooooo enthousiast dat het moeilijk was op tijd te stoppen.

 

Alle kinderen hebben na de online les een verslag gekregen en “huiswerk”! Veel kinderen stuurden foto’s op van hun gemaakte werk. Hieronder ziet u een paar foto’s van de werkjes die werden opgestuurd.

en leuke les bijvoorbeeld was: wanneer juf een waarheid zegt, dan steek je een groen voorwerp omhoog. Zegt de juf iets wat niet waar is, dan steek je een rood voorwerp omhoog.

 

Een andere opdracht die verrassende dingen liet zien was de rijmopdracht: zoek in huis twee voorwerpen die rijmen en laat ze zien.  Zo liet Valentin een laars-kaars zien, Vincent koek-boek, Nicolas fles-mes, Louis boot-noot.

 

De andere groep kinderen moesten een voorwerp laten zien en er iets over vertellen. Josephine vertelde iets over een soort van vergiet, Fenna vertelde over de eiersnijder, Nalinie over de steelpan, Hedde over zijn elektrische schroevendraaier, Lucas over zijn auto’s. Lucas pakte nadat hij Hedde’s voorwerp had gezien ook nog zijn schroevendraaier erbij. We hebben super kunnen werken en willen langs deze weg onze ouders hartelijk bedanken voor hun hulp, want zonder jullie hulp was het niet gelukt.

 

Groetjes van: Valentin, Vincent, Tim, Louis, Jorne, Nicolas, Leonard, Lucas, Lukas, Helene, Fenna, Josephine, Nalinie, Emilie, Elina, Lotus, Ellen, Hedde en Alie.


 Zingen en galgje oefenen in groep 2&3 (Juf Martha)

Het was/is helaas weer zover en gingen de Nederlandse school lessen online. Ik had mijn groep in 3 groepen verdeeld. Het was voor de kinderen in het begin wel even wennen, want ze hadden nu les achter een scherm.

 

Met groep 2 hadden we iedere week dezelfde lesstructuur. In de week voor de les kreeg groep 2 een lesbrief toegestuurd met opdrachten die zij voor de les moesten doen. De kinderen leerden een letter en van deze letter moesten zij voorwerpen in huis zoeken. Tijdens de onlineles zongen we liedjes/versjes, schreven letters en deden taaloefeningen.

 

Met groep 3 kon ik heel goed doorwerken met veilig leren lezen, dit is het leren lezen programma voor groep 3. Ik las ook boeken voor om de woordenschat van de kinderen te bevorderen. We speelden ook online het woordspelletje ‘galgje’ dat vonden de kinderen geweldig. Het was goed om de kinderen online, les te geven maar ik ben heel blij dat wij nu weer op school zijn.


En wat dachten jullie van groep 3&4 (Juf Nancy)

Juf Nancy had de pech dat er een storing had plaatsgevonden bij haar internetaanbieder waardoor zij niet kon beschikken over het gebruikelijke internet. Zij had via de Hotspot van de telefoon een internetverbinding aangelegd met Zoom.

 

Helaas gebeurde het tot maar liefst 3x(!!) toe dat de verbinding zo slecht was dat juf Nancy zelf niet in de Zoommeeting kon komen. Reken maar dat dit een behoorlijke stress te weeg bracht bij de juf: rode vlekken en zweten geblazen.....

Gelukkig konden de onlinelessen later op een normale manier plaatsvinden en heeft Juf Nancy met de groepen 4 & 5 verschillende thema's besproken: de ijsbeer, Droppie Water uit de kraan, het sluiten van het leeuwenverblijf in Artis, de Coronavaccins e.d.


Een marathon voor groep 6,7&8, voor de juf of voor de kinderen? (Juf Narda)

Ook groep 6 ,7 en 8 moesten eraan geloven. Thuisblijven en online les!

Vanaf nu kwamen de kinderen niet elke vrijdag de klas ingelopen maar kropen ze thuis achter de computer.

 

In drie groepen verdeeld kregen ze een uur 'Zoomles'.

 

Om 2 uur zat ik klaar om de eerste groep vanachter mijn scherm te ontvangen.

Ik vond het geweldig leuk om zo iedereen, ondanks de lockdown, te kunnen zien. Daarnaast was ik dankbaar dat de kinderen op deze manier toch nog Nederlandse les zouden kunnen volgen.

 

Nu moet je weten dat het voor mij een behoorlijke logistieke opgave is om online, 3 groepen achter elkaar les te geven. Gelukkig was het voor de meeste kinderen niet de eerste keer en ging ik ervan uit dat ik na een opening vrijwel meteen 'ter les' zou kunnen beginnen. Niets was minder waar.

 

Meteen aan het begin bleek dat niet iedereen op de afgesproken tijd ingelogd was. Goed. Geen probleem. Zo werd mijn geplande opening wat gerekt en kon er weer even gezellig 'bijgekletst' worden. Na zo'n 10 minuten was iedereen present en kon de les beginnen. Meteen deden sommige kinderen hun camera uit.  'Dat hoeft toch niet?' Ik maakte duidelijk dat en waarom het wel degelijk zin had en kon ik alle vrolijke snoetjes op een rijtje verwelkomen. Vervolgens bleek het geluid niet bij iedereen aan te staan. Ik moet toegeven dat het een bijzonder grappig gezicht is om kinderen antwoord te zien geven in plaats van het te horen. Waar het 'unmute' knopje zat was dan weer niet bekend. Daar kwam de eerste ouder in beeld. Ook gezellig. Zij hadden echter niet in de gaten dat inmiddels het geluidknopje weer aan stond met als gevolg dat de hele groep van de conversatie kon meegenieten. Goed. Erledigd zullen we maar zeggen.

 

Ik vervolgde de les toen er ineens een keihard gezoem uit mijn luidsprekers kwam. Omdat iedereen door elkaar heen begon te praten en we elkaar helemaal niet meer konden horen probeerde ik uit te vinden waar dat vandaan kwam.

De oplossing werd uiteindelijk gevonden doordat de kinderen onderling met elkaar gingen uitzoeken waar dat storende geluid vandaan kwam. Ik zag de discussie van achter mijn scherm gebeuren en leunde achterover. Net op dat moment kwam mijn lief met een kopje koffie binnen. Perfect timing!

 

Inmiddels waren de kinderen van de groep er samen achter gekomen bij wie het storende geluid vandaan kwam en hadden ze het desbetreffende kind gesommeerd de muteknop in drukken. Unmuten kun je als je een vraag wilt stellen of antwoord moet geven.

Dat vonden de kinderen allemaal een goed idee en werd samen besloten het knopje aan te klikken. Mute. Stilte. Ik nam een slok van mijn koffie.

Er stonden nog 30 minuten op de klok. Van mijn voorbereiding was natuurlijk niets meer over. Gelukkig is improviseren een skill die leraren van nature bezitten dus gooide ik het over een andere boeg. We gaan Zoom ontdekken! Ik had, geloof ik, de beginsituatie iets te rooskleurig ingeschat. En daar gingen ze! Achtergronden veranderen, met elkaar chatten, emoji's opzoeken en sturen, camera aan en uit, camera op de juiste plaats, met je gezicht in het licht of niet, tekenen, strepen, schermen delen. Alles kwam voorbij en alles werd getest. Het werd een gezellige, drukke en dolle boel.

 

Inmiddels was mijn koffie op en de tijd om.

Met een 'Fijn jullie weer gezien te hebben!' en 'Ik stuur jullie ouders het huiswerk voor volgende week.' nam ik afscheid.

 

Ik had nog 3 minuten voor de volgende groep. Snel liep ik naar boven om de benen te strekken, naar de w.c. te gaan en om een glas water mee naar de kelder te nemen.

'Hoi Juf!', zei een kind uit de volgende groep toen ik naar beneden liep.  'Kun je mij horen? Ik kan jou namelijk niet zien.'  Ik ging zitten, strekte mijn rug en zei: 'Wat leuk dat je er bent! Ik denk dat je je camera uit hebt staan.' Gelukkig was er een ouder in de buurt. Uiteindelijk stonden alle kinderen van de volgende groep met hun vrolijke snoetjes op een rijtje op mijn scherm. 'Waar gaat de les over?'

 

'We gaan alle mogelijkheden van Zoom ontdekken!'